ولی این به معنی اعتقاد نداشتنم نیست. 

به تمام حرفایی که زدم معتقدم. 

حداقل در مورد من که اینجوری بوده.لابد بقیه همه گل و انسان و مهرببون هستن و من بد و جذامی هستم. 

دوست نداشتم به جایی که حریم من بود بی احترامی بشه حتی توسط خودم 

واسه همین پاکش کردم.اما متاسفانه چیزی عوض نمی شه کاش به همون راحتی هم میشد این همه نیرنگ و بی عاطفه گی و پستی و دروغ رو هم از صفحه روزگار پاک کرد 

کاش این قدرت رو داشتم. 

من فقط در مورد خودم می تونم این صفات رو پاک کنم که کردم و متاسفانه واسه هممینه که نمی تونم همرنگ این جماعت بشم. 

همین

میرم جایی که توش کم کم قاعده بازی کثیف این روزگار رو یاد بگیرم.یه گلپر جدید متولد میشه با یه زندگی پنهانی که نمی ذارم هیچ کس ازش با خبر بشه.پیش به سوی آزادی.دیگه احساس تعلق به هیچ کس و هیچ جا نمیکنم.قلبم آزاده تا به هرکس که لایقش باشه بدم.دوستانی که تا حالا با من همراه بودید ازتون ممنونم و اگه بشناسمتون واسم کامنت بذارید تا آدرس جدید رو بهتون بدم.شزمنده هستم اگه کسی بی ادرس و  ای میل واسم کامنت بذاره چون شک دارم که کسی باشه که می خوام خودمو ازش پنهان کنم پس لطفا حتما آدرس وبلاگ و یاهوتون رو بنویسید. 

بازم میگم در اینجا تخته نمیشه چون همیشه دوستش دارم و گهگاهی هم میام اینجا اما اون جای دیگه میخوام خودمو راحت و شفاف خالی کنم. جایی که فقط حریم من باشه و من. 

دیگه کاملا باور کردم که تنهام .بلاخره باور کردم.

همیشه شاد باشید.

خیلی 

گاهی وقتا جنبه هایی از آدمایی که فکر میکنی خیلی بهشون نزدیکی و می شناسیشون میبینی  که شوک بدیه. 

انگار هیچ چیز توی دنیا قابل اعتماد و اتکا نیست. 

زوایای ناشناخته بعضی آدما که خیلی واسم مهم بودن بدجور خاموشم کرده. 

دیشب از یه جایی توی شریعتی به نام ساندویچ ویژه توچال ساندویچ گرفتیم که مسمومون کرده 

از اونجا چیزی نگیرید. 

نپرسیدچی شده. 

خیلی سخته که بگم.فقط همین قدر بدونید که درباره یه قول و یه فریبکاری حرف  میزنم. 

یه زن خیلی باید احمق باشه که مثل من در نهایت صادقی بر خورد کنه و عدم صداقت دریافت کنه 

باید منم دروغ و فریبککاری یاد بگیرم. 

حالم خوب نیست