پنجشنبه 20 تیر ماه سال 1387 ساعت 1:55 PM
سرم چنانی درد میکنه که انگار تا ترکیدن فاصله ای نمانده
میخواهم خودم را معرفی کنم
وظیفه من در زندگی مشترک این است که جلوی پیشرفت های شوهرم را بگیرم.
او را از خودش و اهداف گرانمایه اش دور سازم و مبادا که اجازه دهم لختی بیا ساید یا به خود بپردازد چون تمام زندگیش را در پی کسب لقمه حلال می گذراند.تا بتواند برای من کاخ بسازد یا جواهرات چند ملیونی بخرد یا حد اقل یک ماشین آخرین مدل.
من وظیفه دارم که ملک عذاب دائمی او باشم.نگذارم نفس بکشد یا لذت ببرد یا به درونیات گهر بارش بپردازد.
من عفریت زندگی او هستم.و میخواهم بروم.
بدرود
نویسنده:
من
